BARIŞ (ın) ÇOCUKLARI

AYHAN ALTAY

Cebrail Sürücü'nün dördüncü kitabının adı "Barış Çocukları". İzmir'de Etki Yayınevince 2004 Kasım ayında çıkmış. Bir uzun, iki kısa öyküden oluşuyor. Yayıncısına bakarsak çocuk kitabı. Bana sorarsanız, vazgeçin sormayın. Siz sormayın ama ben yine de anlatayım.

Öğretmen emeklisi ve yurdumuzda türü tükenenlerden saymam kendimi, bu konuda söz söyleme hakkını kendime tanımam için yeterli oldu. Ya sahi; ben kitaptan söz edecektim, tuttum kendimi mi anlatıyorum..

"Barış Çocukları"nı çocuk kitabı diye aldım elime, büyük bir haz ve duygusallıkla bıraktım masama. Okuduktan sonra ilk yargım da değişti. Bu her yaşta insanın (!) haz duyarak okuyabileceği bir yapıt.

Öncelikle anlatımı yalın. İkincil ve bence çok daha önemli olan, bu bir kent öyküsü. Yazınımızda köy öyküsü çoktur. (Bunda yazınımızın temel taşlarını oluşturan köy enstitülü yazarların başarısının etkisini aramak gerek.) Kent öyküleri ise genelde yavan ve içeriksiz öykücüklerdir ki yazılma amaçları yalnızca para kazanmaktır. Sürücü ise bunları aşmış, günümüz çocuklarını, günümüzün değer yargılarıyla anlatıyor bize. Doğaldır ki, yalnızca gözlemci bir anlatım değil bu. Savunduğunu ya da diğer bir değişle taraf olduğu yaşam biçimini de katıyor yapıtına. Bunu saklamaya gerek görmeyecek yürekliliği de gösteriyor Sürücü. Giderek daha da yetkinleşen anlatımını şiirsi bir dile dönüştürerek...

Anlattıkları, sanki pencereden başımızı uzattığımıza sokağımızda gördüklerimiz. Barış, sokağımızın alt başındaki Zehra hanımın çocuğu; Savaş, alt komşumun oğlu Serkan. Havuç burunlu amcayı mahallemizdeki herkes tanır. Yani kahramanları, yakın çevremizin insanları

. Ama hepsinden ayrık olan, özellikle kitaba adını veren öyküyü bitirdikten sonra kendimizle hesaplaşma gereği duymamız. İnce ince dürtüklemesi içimizdeki bir şeyleri. Doğrusu tatlı bir rahatsızlık verdiğini söylersem abartmış olmam.

Bu kitabı öncelikle anneler ve babalar okumalı bence. Sonra tüm öğretmenler ve doğaldır ki çocuklar... Biliyorum çocuklar kitap okuyorlar, okuyorlar da sonra..., genç olunca, ergin olunca... Sahi, en kalabalık yerleri kendileriyle birlikte bombalayanlar neler okumuşlardır? Sorunun yanıtını tam olarak bilmem (aslında bal gibi de bilirim) ama, Sürücü'yü ve Sürücü gibileri okumadıkları bir gerçek.

Sevdanız barış olsun çocuklar, gençler, büyükler. Barış, sevdanız olsun...